ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΟΡΕΙΑ – orp.gr

Του Οσίου Πατρός ημών Νικοδήμου του Αγιορείτου.

Τω αυτώ μηνί ΚΔ΄, το Γενέσιον του τιμίου ενδόξου Προφήτου Προδρόμου και Βαπτιστού Ιωάννου. Συνέχεια →

– Μερικές φορές, Γέροντα, έχω μιά επιθυμία, Και ο Θεός μου την εκπληρώνει, χωρίς να του το ζητήσω. Πώς γίνεται αυτό;

– Οικονομάει ο Θεός. Βλέπει τις ανάγκες, τις επιθυμίες μας, Και, όταν κάτι είναι για το καλό μας, μας Συνέχεια →

Τὸ κίνημα τῶν ΛΟΑΤΚΙ γνώρισε φέτος μία ὀ­δυνηρὴ ἔκπληξη: οἱ βασικοὶ ἐκφραστὲς τοῦ πολιτικοῦ συστήματος τοὺς γύρισαν τὴν πλάτη. Συνέχεια →

Η ζωή στη Θήβα κυλούσε ήρεμα. Σαν το γαλήνιο ποτάμι που ξέγνοιαστα αργοσαλεύει παραδομένο στον ίδιο μονότονο σκοπό. Οι άνθρωποι απολάμβαναν την καθημερινότητά τους πλεγμένη με τις μικροχαρές και τις δυσκολίες, τους Συνέχεια →

Εκ πρώτης όψεως, το να λες πάντα αυτό που σκέφτεσαι φαντάζει προτέρημα. Πόσο είναι όμως βάσιμο κάτι τέτοιο; Πόσο, στην έμπρακτη επαφή μ’ έναν συγκεκριμένο άνθρωπο σε συγκεκριμένο χώρο και χρόνο, συμβαδίζει με το βασικό Συνέχεια →

Με το να στρέφω ολότελα την προσοχή μου στους κοντινούς πατέρες, έχω παραλείψει έργα μεγαλυτέρων πατέρων. Έτσι δίνεται η εντύπωση πως ελλείπει από τη μνήμη μου το θαύμα του Παυλίνου,1 επισκόπου πόλεως Νώλας,2 ο οποίος και στην αρετή και στα χρόνια προηγείται αυτών που μνημόνευσα. Αλλά επιστρέφω τώρα στα παλαιότερα και θα τα περιορίσω σε όση βραχύτητα μπορώ. Όπως συνήθως τις Συνέχεια →

«Ουδείς δύναται δυσί κυρίοις δουλεύειν», λέει ο Χριστός. Κανένας δεν μπορεί να δουλεύει σε δυο αφέντες. Αναπόφευκτα, θα μισήσει τον ένα και θα αγαπήσει τον άλλο, ή θα προσκολληθεί πίσω από τον ένα και θα καταφρονήσει τον άλλο. Συγκεκριμένα ο Χριστός αναφέρεται στον Θεό και στον μαμωνά, δηλαδή τα φθαρτά αγαθά, τον Συνέχεια →

Τὸ Βυζάντιο μᾶς εἶχε συνηθίσει στὴν τιμὴ τῶν κληρικῶν καὶ μοναχῶν Ἁγίων. Ἀντίθετα, οἱ περισσότεροι τῶν Νεομαρτύρων ἦταν λαϊκοί, πολλοὶ ἦταν φτωχοί, λίγοι πλούσιοι, ἄλλοι μορφωμένοι καὶ ἄλλοι ἀγράμματοι. Τὸ φαινόμενο αὐτὸ μας ἐπιστρέφει στὰ πρῶτα χρόνια της Ἐκκλησίας μας, ὅπου οἱ Μάρτυρες προέρχονταν ἀπὸ ὅλα τὰ Συνέχεια →

α’ Το δύσκολο ξεκίνημα.

1.Όταν το 1942 ο π. Ιωήλ «άραξε» στην Καλαμάτα και «κατέληξε» στο ταπεινό εκκλησάκι των Μικρών Ταξιαρχών, ήταν για την χώρα μας η πιο δύσκολη εποχή των νεωτέρων χρόνων: η Γερμανική Κατοχή. Και στην συνέχεια, η ταραχή του εμφύλιου, η ανταρτοκρατία. Και οι δύο ήταν καταστάσεις δραματικές. Η ανθρώπινη ζωή τότε δεν Συνέχεια →

Α
Αφού δε οι πιστοί αποκτήσουν τόσο εξαίρετη και τόσο κατανυκτική διάθεση, τι απομένει, παρά το να επιδοθούν σε ευχαριστία του χορηγού όλων των αγαθών Θεού; Άλλωστε ο ιερεύς, μιμούμενος τον πρώτον ιερέα που ευχαριστούσε τον Θεό και Πατέρα προτού Συνέχεια →