… Η Παναγία Παρθένος είναι μετά την εις ουρανούς μετάστασήν της, καθρέπτης αγνείας και καθαρότητος. Όλη καλή, όλη άμωμος, καθώς την ονομάζει εις το Άσμα το Πνεύμα το Άγιον• «όλη καλή η πλησίον μου, και μώμος ουκ έστιν εν σοι». Καθαρωτέρα ασυγκρίτως και των ανθρώπων και των Αγγέλων. Συνέχεια
Γεμάτοι από ιερό δέος ψάλλουμε τον ωραιότατο ύμνο της Εκκλησίας μας “εν τη Κοιμήσει τον κόσμον ου κατέλιπες, Θεοτόκε”.
Δηλαδή, ενώ έφυγες από τη γη με την αγία κοίμησή σου εν τούτοις δεν εγκατέλειψες τον κόσμο, αλλ ?ξακολουθε?ς να είσαι κοντά μας. Συνέχεια
Ακούστε το επόμενο κείμενο, όπως αυτό “δημοσιεύθηκε” στο 167-ο τεύχος (Σεπτεμβρίου – Οκτωβρίου του 2017) του ηχητικού περιοδικού μας, Ορθόδοξη Πορεία. Συνέχεια
Η αυγή και το δειλινό. Αιώνες τώρα συναγωνίζονται στην ωραιότητα. Η αυγή καυχάται για τον ήλιο που προσφέρει. Το δειλινό λες και ντρέπεται για το σκοτάδι που το διαδέχεται. Βλέπεις, ο Θεός διάλεξε τη γλυκύτητά του και την ηπιότητά του για να συναντήσει τον άνθρωπο, αλλά εκείνος μέσα στην Συνέχεια
«Ως αγαπητά τα σκηνώματά σου, Κύριε των δυνάμεων˙
επιποθεί και εκλείπει η ψυχή μου εις τας αυλάς του Κυρίου».
Αν και μακρυά από τη μονή της μετανοίας του ο π. Αθανάσιος δεν έπαψε να ζει ως μοναχός. Όλη η ζωή του ήταν μια λιτανεία γύρω και μέσα στο ναό, «εις τας αυλάς του Κυρίου». Χαιρόταν να Συνέχεια
«Όλοι, παιδί μου, άγιοι ήταν. Αγωνιστές ήταν. Τί να σου πω. Και στη μνήμη μου όταν έρχονται και στην προσευχή μου όταν τους φέρνω, η κατάνυξη την ψυχή μου λιώνει. Αφανείς. Σιωπηλοί. Ταπεινοί. Συνέχεια
Ένας νέος άνθρωπος έγινε υποχείριο του διαβόλου, με αποτέλεσμα να καταληφθεί από πνεύμα πονηρό, που πολλές φορές τον έσπρωχνε άλλοτε στη φωτιά και άλλοτε στο νερό, με σκοπό να τον θανατώσει. Ο πατέρας του νεαρού ζήτησε αρχικά τη βοήθεια των μαθητών του Χριστού, αλλά αυτοί δεν κατάφεραν Συνέχεια
Όταν ο εν σοφοίς Βασιλεύς και εν Βασιλεύσι σοφός Σολομών οικοδόμησε τον πολυθρύλλητον εκείνον και υπερθαύμαστον ναόν εις την πόλιν Ιερουσαλήμ, ηβουλήθη να μεταθέση την Κιβωτόν της Διαθήκης Κυρίου από την πόλιν Δαβίδ του Πατρός του: ήτοι από το όρος Σιών, το οποίον ήτον ακρόπολις της Ιερουσαλήμ, και να ενθρονίση αυτήν μέσα εις το Δαβείρ: Συνέχεια
ΤΗ ΙΕ’ ΤΟΥ ΑΥΤΟΥ ΜΗΝΟΣ
Μνήμη τής Κοιμήσεως τής Υπεραγίας Δεσποίνης ημών Θεοτόκου καί αειπαρθένου Μαρίας.
ΕΝ ΤΩ ΜΕΓΑΛΩ ΕΣΠΕΡΙΝΩ
Στιχολογούμεν το, Μακάριος ανήρ, τήν α’ στάσιν. Εις δέ τό, Κύριε εκέκραξα, ιστώμεν Στίχους ς’ καί ψάλλομεν Στιχηρά Προσόμοια τρία, δευτερούντες αυτά.
Ήχος α’ Αυτόμελον
Ώ τού παραδόξου θαύματος! η πηγή τής ζωής, εν μνημείω τίθεται, καί κλίμαξ πρός ουρανόν, ο τάφος γίνεται! Ευφραίνου Γεθσημανή, τής Θεοτόκου τό άγιον τέμενος! Βοήσωμεν οι πιστοί, τόν Γαβριήλ κεκτημένοι ταξίαρχον: Κεχαριτωμένη χαίρε, μετά σού ο Κύριος, ο παρέχων τώ κόσμω διά σού τό μέγα Συνέχεια
Γέρων Δανιήλ Κατουνακιώτης:
Εχω διαβάσει στο Λαυσαϊκόν του Παλλαδίου τα εξής περί του αββά Ωρ: «Ούτος εν τη ερήμω διάγων, ήσθιεν μεν βοτάνας και ρίζας γλυκείας, έπινεν δε και ύδωρ ότε ηύρισκεν, εν ευχαίς και ύμνοις διατελών πάντα τον Συνέχεια
