… Η Παναγία Παρθένος είναι μετά την εις ουρανούς μετάστασήν της, καθρέπτης αγνείας και καθαρότητος. Όλη καλή, όλη άμωμος, καθώς την ονομάζει εις το Άσμα το Πνεύμα το Άγιον• «όλη καλή η πλησίον μου, και μώμος ουκ έστιν εν σοι». Καθαρωτέρα ασυγκρίτως και των ανθρώπων και των Αγγέλων. Συνέχεια
Η εορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, που γιορτάζουμε κάθε χρόνο στις 15 Αυγούστου, είναι η μεγαλύτερη από τις θεομητορικές εορτές που καθιέρωσε η Εκκλησία μας προς τιμήν της Μητέρας του Κυρίου. Γι΄ αυτό και έχει ξεχωριστή θέση στην ορθόδοξη Συνέχεια
Βασιλειών Α΄ Κεφάλαιο Α΄(1)
Στίχ. 1-8. Το προσκύνημα της οικογένειας του Ελκανά στη Σηλώ. Η θλίψη της άτεκνης Άννας.
1Υπήρχε κάποιος άνθρωπος που καταγόταν από την πόλη Αρμαθαίμ της περιοχής Σιφά, που βρισκόταν Συνέχεια
Ο Άγιος Κύριλλος, Πατριάρχης Αλεξανδρείας (+444) υπήρξε ο πολέμιος του Νεστορίου και υπέρμαχος της θεοτοκίας της Αειπαρθένου. Στην Τρίτη Οικουμενική Σύνοδο, το 431, αγωνίσθηκε με παρρησία για την Θεοτόκο. Οι αγώνες Συνέχεια
Ωστόσο, καλύτερα λέω να σας διηγηθώ για μία άλλη μου συνάντηση που είχα πέρυσι μ’ έναν άνθρωπο. Υπήρχε κάτι παράξενο σ’ όλ’ αυτά, ιδιαίτερα παράξενο γιατί σπάνια τυχαίνει κάτι τέτοιο. Ο άνθρωπος αυτός έφτασε μία φορά ίσαμε τον τόπο των εκτελέσεων και του είχαν διαβάσει κιόλας την Συνέχεια
Γεμάτοι από ιερό δέος ψάλλουμε τον ωραιότατο ύμνο της Εκκλησίας μας “εν τη Κοιμήσει τον κόσμον ου κατέλιπες, Θεοτόκε”.
Δηλαδή, ενώ έφυγες από τη γη με την αγία κοίμησή σου εν τούτοις δεν εγκατέλειψες τον κόσμο, αλλ ?ξακολουθε?ς να είσαι κοντά μας. Συνέχεια
Ακούστε το επόμενο κείμενο, όπως αυτό “δημοσιεύθηκε” στο 167-ο τεύχος (Σεπτεμβρίου – Οκτωβρίου του 2017) του ηχητικού περιοδικού μας, Ορθόδοξη Πορεία. Συνέχεια
Η αυγή και το δειλινό. Αιώνες τώρα συναγωνίζονται στην ωραιότητα. Η αυγή καυχάται για τον ήλιο που προσφέρει. Το δειλινό λες και ντρέπεται για το σκοτάδι που το διαδέχεται. Βλέπεις, ο Θεός διάλεξε τη γλυκύτητά του και την ηπιότητά του για να συναντήσει τον άνθρωπο, αλλά εκείνος μέσα στην Συνέχεια
«Ως αγαπητά τα σκηνώματά σου, Κύριε των δυνάμεων˙
επιποθεί και εκλείπει η ψυχή μου εις τας αυλάς του Κυρίου».
Αν και μακρυά από τη μονή της μετανοίας του ο π. Αθανάσιος δεν έπαψε να ζει ως μοναχός. Όλη η ζωή του ήταν μια λιτανεία γύρω και μέσα στο ναό, «εις τας αυλάς του Κυρίου». Χαιρόταν να Συνέχεια
«Όλοι, παιδί μου, άγιοι ήταν. Αγωνιστές ήταν. Τί να σου πω. Και στη μνήμη μου όταν έρχονται και στην προσευχή μου όταν τους φέρνω, η κατάνυξη την ψυχή μου λιώνει. Αφανείς. Σιωπηλοί. Ταπεινοί. Συνέχεια
Ένας νέος άνθρωπος έγινε υποχείριο του διαβόλου, με αποτέλεσμα να καταληφθεί από πνεύμα πονηρό, που πολλές φορές τον έσπρωχνε άλλοτε στη φωτιά και άλλοτε στο νερό, με σκοπό να τον θανατώσει. Ο πατέρας του νεαρού ζήτησε αρχικά τη βοήθεια των μαθητών του Χριστού, αλλά αυτοί δεν κατάφεραν Συνέχεια
