Τῇ ΚΓ’ τοῦ αὐτοῦ Μηνός (Ιουλίου), Μνήμη τοῦ Ἁγίου Προφήτου Ἰεζεκιήλ.
Ιεζεκιὴλ ἑβράϊζε κἂν πόλω,
Αδωναῒ βλέπω σε, φάσκων Κυρίῳ. Συνέχεια
Τῇ ΚΓ’ τοῦ αὐτοῦ Μηνός (Ιουλίου), Μνήμη τοῦ Ἁγίου Προφήτου Ἰεζεκιήλ.
Ιεζεκιὴλ ἑβράϊζε κἂν πόλω,
Αδωναῒ βλέπω σε, φάσκων Κυρίῳ. Συνέχεια
Άκρα επιείκεια
«ΕΛΕΓΕ Ο πατήρ Ευμένιος, ότι εμείς οι ιερείς πρέπει να τηρούμε την άκρα επιείκεια. Ό κόσμος δεν είναι κακός, δεν θέλει έλεγχο και δικαστήριο, θέλει συμπαράσταση και καλοσύνη. Ό επιεικέστερος όλων είναι ο Χριστός.» [π. Στέφανος Νταλιάνης] Συνέχεια
Το πόσο μπορεί να βοηθήσει η θεία λειτουργία τους χριστιανούς, που μνημονεύονται σ’ αυτήν, φαίνεται και από τ’ ακόλουθα περιστατικά, που διηγείται ο άγιος Γρηγόριος ο Διάλογος, πάπας Ρώμης (590-604): Συνέχεια
(\’Aπὸ τὸ Συνέδριο «Πολιτιστικὲς ταυτότητες καὶ παγκοσμιοποίηση», Ἀθήνα 2003, ἐκπαιδευτήρια «Κώστα Γείτονα»)
Μὲ πολλὴ χαρὰ συμμετέχω στὸ συνέδριο ποὺ διοργανώνει ἡ Ἑταιρεία Παιδείας καὶ Πολιτισμοῦ ΕΝΤΕΛΕΧΕΙΑ, καὶ τὰ Ἐκπαιδευτήρια ΚΩΣΤΑ ΓΕΙΤΟΝΑ, μὲ ἕνα θέμα τόσο φλέγον καὶ ἐπίκαιρο ὅσο οἱ συνέπειες τῆς λεγόμενης «παγκοσμιοποίησης» γιὰ τὶς πολιτιστικὲς ἰδιαιτερότητες τῶν λαῶν, τὶς λεγόμενες πολιτιστικὲς «ταυτότητες». Συνέχεια
Στήν κοινή ζωή ἡ ὑπακοή μᾶς ἐπιτρέπει σιγά-σιγά νά κατανοήσουμε τήν ψυχολογία τῶν ἄλλων προσώπων. Μαθαίνοντας νά ζοῦμε μέ ἕνα πρόσωπο, μαθαίνουμε νά ζοῦμε μέ ἑκατομμύρια προσώπων πού τοῦ μοιάζουν. Ἔτσι, προοδευτικά, εἰσχωροῦμε σέ βαθύ πόνο γιά ὅλη τήν ἀνθρωπότητα. Τό πνεῦμα μας Συνέχεια
Παροιμίαι – Κεφάλαιο ΙΔ’ (14)
Στίχ. 1-35. Παροιμίες για τον θυμό, την πραότητα, τους δελεασμούς της αμαρτίας, την ελεημοσύνη και τη δικαιοσύνη.
1 Οι μυαλωμένες και ενάρετες γυναίκες, με τη νοικοκυροσύνη τους και την αφοσίωσή τους στον άνδρα τους και τα παιδιά τους, αναδεικνύουν τα σπίτια τους˙ ενώ μια άμυαλη και σπάταλη Συνέχεια
Ἠλίας ὁ Ζηλωτής. «Ὁ ἔνσαρκος ἄγγελος, τῶν προφητῶν ἡ κρηπίς». Δέν ὑπάρχει τόπος στήν Ἑλλάδα πού νά μήν ἔχει μιὰ ἐκκλησία, ἕνα ξωκλήσι, ἕνα προσκυνητάρι πρός τιμήν του. Συνέχεια
Η αντίσταση των Ελληνοκυπρίων κατά τη διάρκεια της τουρκικής εισβολής το 1974 («Επιχείρηση Αττίλας») αποτελεί μια από τις πιο τραγικές αλλά και ηρωικές σελίδες του Συνέχεια
Ο Χριστὸς ἀποστέλλει τοὺς μαθητές του, τοὺς ἀποστόλους, ἀλλὰ καὶ ὅλους τοὺς Χριστιανούς, γιὰ νὰ εἶναι φῶς μέσα στὸν κόσμο. Ἡ παρουσία τῶν Χριστιανῶν δὲν πρέπει νὰ περνάει Συνέχεια
Ορος και Κανόνες της εν Χαλκηδόνι Αγίας και Οικουμενικής Δ´ Συνόδου, ήτις συνεκλήθη υπό του Αυτοκράτορος των Ρωμαίων Μαρκιανού, εν Χαλκηδόνι (451 μ.Χ.).
Η Αγία Δ’ Οικουμενική Σύνοδος, η οποία συνήλθε στη Χαλκηδόνα το 451 μ.Χ., εξέδωσε έναν από τους πιο καθοριστικούς δογματικούς όρους στην ιστορία της του Χριστού Εκκλησίας. Ο «Όρος της Χαλκηδόνος» διατύπωσε το δόγμα των δύο Φύσεων του Χριστού, απαντώντας οριστικά στις προκλήσεις του Συνέχεια